Marsyas

>Per un Narcissi

l’anar de son còs mut se mirava dins l’aiga

frega-bronzissiá son vestit ispre de tela rufa qu’acrancava una rómec aguirlandida d’un sause rosselh a la bròca seca d’un garric; las fuèlhas cracinavan jol córrer de sa camba lassa; s’alisava lo pitre per la camisa mièg dubèrta mentre que lo vent…

l’anar de son còs mut se mirava dins l’aiga

l’esclau èra estacat a la còrda de pèira; sa man cercava son cap e sa man furgava sos pèlses de desirança; sa cara s’enaurava de la jòia d’una mòrt; sa man cercava son còr.

l’agrat de son còs mut se mirava dins l’aiga

i a temps una dròlla l’aviá seguit a la broa de l’aiga; avián begut amassa una taça de vin, negre, sorne, qu’aviá faitas lors caras mai claras que l’entrelusir de boscalha; sa man fernissiá.

l’agrat de son còs nud se mirava dins l’aiga

gaitava, de longa; las causòtas blavas e vivas, los casses ronhoses bronzinent de ferum e la tornada parièra de sa cuèissa alisada.

l’agrat de son còr nud se mirava dins l’aiga

los bòsques èran cauds e lo cèl negrissiá; dont mai veniá la nuèit, dont mai son agach s’atrumava, asuaudit de tubas doças e candas; lo babau de son sénher s’arrapava a la flor pesolhièra; Narcissi se levèt…

Xavièr Bach

Tweet

>

O Trobaire ! as l’ufan de congrear de cantas
Qu’al temps avenidor los òmes rediràn.
Agacha lo lauraire etèrnament obrant
Suls camps que sempre auràn segadas resurgantas!

Las relhas an crosat de regas qual sap quantas!
Lo terraire es com un palimpsèst ont, laurant
Suls bordons dels aujòls, los pacans botaràn
Sens fin meteis semen de granas bategantas!

Los blats que bèl-temps-a lo cròs fasquèt florir
Son los paires d’aquels qu’ara, per nos noirir,
An raubat a la mòrt lor espiga daurada.
Atal, Trobaire, fas, dins los bordons d’antan,
Novèla curbison subre la vièlha arada;
deman, d’autres segràn ta moçada, – en cantant.

Antonin Perbòsc

Tweet

>

Tweet

>

Arròsa lo desir d’arròsa tota poblada

de pitralhs e d’ausèths
d’aigas las destraubiadas
dens l’abri’s d’un petal tots los casaus
obèrts e sorelhs d’estaminas totas sorelhs
d’aubas cridadas a d’escurs e vaden los dius
per te brumir desir large d’arròsa

impacienta arròsa si te hidas
aus espalms de tons òrles si
carn dessús carn d’un sol tenent
mès enlà brigalhaira
de bossòcs d’arreplecs de solars
e’questa auba elastica de lunhs
si t’en-hantaumas de horras e d’arròsas
qu’es cèu trist mès los desruits e mès auba e mès boca

arròsa ende tu flòc
de lèrmas aubre
lenga d’arredims d’enlugareis…
tot desir e tot tacas !
de sauror son pas son que de sós levadís
las dotz amassa se desgahan aubre
de dotz tota la bastissa e de desbòrd
e d’engana suau

on se resòlv en la lenga lo péu
arròsa saura on los huecs tots hissats
si deu jorn cloc lo desdús e s’arregussi
la porpra ua ombra de hautèir
o labiaus armadas escambi
arròsa chuc
per ton vueid estivàs de huecs anueitats –
lo lecar

Bernat Manciet

Tweet

>

Tweet

>

Tweet

>

Tweet

>Un còr passit passava a d’apasset per òrta

Tweet

>Femna
ta man d’ala e de mial

sina
davala
raja

Femna
ta man de luna e de sal

cèrca
arpenta
palpa

Femna
ta man d’irange e de val

lisa
rebrica
aima
plaser

Ana Isac

Tweet

>Naissença

Sei nascut de quèsta tiarra
Alencòp mòrt e mejauvença
Ante florís l’aubespin
Ben avant lo dematin
A la darrièra de guèrra
Prima de l’esperança
Dins la granda viala
Pelauda
De ‘na femna maurela
E d’un òme tirat dau Nòrt
Mon paire de barena
Alencòp doçor e frejura
Ai par ma linga assedrada
Lo recorson de la niarga
E dins la testa desbòijada
‘Na pensada de defòra
Filha au pitre popelut
Au cuol plan rebondut
Dins lo plais d’enfança
Quand se pica la vergonha
Que taborla lo sabaton
Au vielh cledon
Amb la linga molhada
N’estiala ensurcilhonada
Estiala roja sus la chamisa
Daus Partisans
Sei nascut sus lo chamin
De Sent Jaume
Li sei totjorn un pelegrin.

Jaume Chauvin (1976)

Tweet