>L’òme vièlh e lo vièlh castanhièr (n°86)
Dimecres, maig 25th, 2011>Amondaut sus lo sèrre i a un castanhieràsQu’a fòrça brancas secas mai pas gaire en fuèlhasE son vièlh propriò l’autre jorn l’espinchava,L’uèlh pentit, l’arma trista, doçament li parlava.Vejaicí a pus près çò que disiá lo vièlhAu varlet que levava sos braç crebats au cièl :« Te siái ben redevable ! Pòde pas t’oblidar,« Soven-te castanhièr, […]
