Marsyas

>Avèm decidit d’aver rason Despolhats de tot, emai dau nom nòstretot çò nòstre perduttot contra nautri justificatCreson que la terra es a-n-aqueli que la viòlan.Tròp d’espèra a enganat l’esperdegalhat tot çò que demòramai li montanhas restan drechas.Desliurats de nòstri darrièri pelhas,e receptius l’esperit macat,siàm venguts fòrts de nòstra misèranus e gigants…L’esclau lparà pas pus la […]

>El chastel de Lairac, dont las mudas ruinass’eirissan de serps sos los pas daus buschairons,chasca nueit ven dormir una fada aus piaus ros.Tot lo jorn ela cor, invesibla, rabinas,brandas e puegs o chamina en los airs.A las vetz, fasent sos repairsde l’asur ardent o tremblal’aura d’estiu,ela sec l’alauva que semblavolar dusc’au solelh per i bastir […]

>Avèm decidit d’aver rason. Contra los messorguièrs, los pissa vinagre, los faus felibres e los sembla occitans. Nos daissarem pas tòrcer per monde incapables d’encapar lo voide de son existéncia. Occitans, revendicam nòstra tota la literatura d’òc, mas mai que mai la bona. Julian Desaygues Tweet

> Paura filha ennegresida Dins lo cèl e la dolor Lo dòl es pas una vida : Te cal cambiar de color … La marrida Maria França S’ataquèt a ta grandor, Mas lo fèr de la seu lança Se brequèt sul teu onor. Te panèt la teu verquièira, Conquistèt ton terrador, Profeitèt de ta flaquièira, […]

> An aquel pais que merita Dels voiatjurs l’atencion Vendrèi cada an randre visita E pagar, coma un debitor, Mon tribut d’admiracion. I vendrèi quand a la campanha Les plasers, coronats de flors, Vos donaran de randetz-vos, E sus la lira ma companha Ne celebrarèi las doçors. Me joindrèi a la votz celesta Dels amics […]