Marsyas

>Es coma se tot un pòbleAmb tu s’èra calat Tornat al silenci de las caladasA l’anar suau de las formigas Desvariat cèrca son jogaire d’autbòiLo que lo fasiá cantar e l’encantava Aqueste matin plora lo CausseSon pastre estelat E vai, trèva de nuòchDe lumen lum, orfanèu Dins lo cèu de tos uòlhsSe pèrd la nuòch […]

>Auròst tà Bernat Manciet Mira, en Patmòs, eth huèc finau,eras suas cendras.Que’s lhèvan ja, sornassas, lindas,totas amassa arren que Cendra ;e totun ja eth güèlh auçatath Pilar deth ton còr perdut,qu’aganta, eth lum, un Jutjamentqui te’n deisha escrumèra ens lo Vagat Divin,lèrmas de mar ath montar suberbèthdeth blu crit ton en celestiau sepulcre. Er’ombra aimada […]

>Atau l’acès que demorè vuèitSonque un so gran de junhQui degun n’escota pas mèiAqueth rei blau entestat de bèthAbans que s’acampe son ivèrnDab un hred pregond navèthS’arronsè de dus còps de punhLo batèu, l’escaire e la vit divencaPer dessús l’espatla adromidaDeu son fluvi negre d’in-hèrnSe trocè dens d’alas blancasPr’amor deu vent long glaçatE en mièi […]

>Lo vièlh aver de nòstres somis caparrutsven d’acabar la dralha de l’estivae çai demòri sol esperdut dins lo ser. Max aviam revirat l’evangèli de Joane nòstra lenga se’n trobava nòvaa l’auçada de ton desir Ara dabans ton ataücvaquí que me traucan lo còrlos mots manèls que parlavan de Dieu Joan Maria Petit Tweet