>Un còr passit (n°36)
>Un còr passit passava a d’apasset per òrta
entre les agreniers espinós des campàs
anava plan planet caminent per compàs
un grand para-lagremas au coide de l’aòrta.
L’amor picava dur e la castanha fòrta
de sei rais li tombent dessús coma un clapàs
fasiá susar lo sang que marchava a cha pas
un cardiograma las lòng de la dralha tòrta.
Una mosca en lo viant diguet : «Lo malaürós !»
Anarà pas ben luench d’esto ritme foirós
e vai leu s’acabar sa gòia d’aventura.»
Un òme regardava aqueu sarret d’en aut
e pensava, au dessenh dei moviments finaus :
«Fai un polit poèma aquesta d’escritura».
