Marsyas

>Ai viscut los jorns de vergonhaAmb aquò mon temps a traucatl’istòria entrumida dau monde morre nud Grèus d’umanitat d’òmes espelits de las ombras an dich au mau Non passaràs Ieu me ramente BarcelonaEspanha en flors de mar en marDins ieu coma un sorelh repofa l’estiu dau Frente PopularMadrid Granada las Astòriasson d’espinhas d’aur dins mas […]

>Te vèsi, ombrejat de lutz serva, mas liure,ambé tos ponhs de carn e tos cretges de siure.Te vèsi, embugat de foliá-recaliu,dubrir mans, barrar pòts, e caminar romiu,pès-descauç dins la carce e nauchièr en espèra.Te sènti, atalentat de tota fam sus tèrra,quichant lo cadenàs sens tibar los pecols.Entre los presonièrs, siás milanta. Siam sols. Te vèsi […]

>Los mots son des sòus traucats.Per jogar als osseletsne vòle cafir ma pauma.E ne faire gisclar son cant perdut,ambe d’ulhauç de lusor nòva.An delembrat çò que disián,son tornats vèrges dins l’espandi.Lo sòu traucat es vengut nòu.Ne vòle faire de solelhse de lunas emai d’estèlasqu’entre eles s’entrelusiràn. Entre dos sangluts de quitarras’estira un sègle de dolor. […]

>Aiga clòta e neblalha au fons dels èimeslo desespèr grandàs de la palúss’ufla de bèus silencis viradissesdins lo groüm de nòstras consentidasrauset, dins l’aura, fiblarèlcoma nòstras destinadas d’orguòlh e de fanga… e detràs i a aquela setla lutz que se cèrca un camin. Joan Frederic Brun Tweet

>Zo vos dise, perfum, passarai tala ‘na ombra.E pus redde qu’un fum passarai tras lo riu. L’arcana dins lo ciau durara mai que ieu.E n’ai pas tant de temps coma l’aur de la ròsa. Zo te dise, mar prionda, e sorda a mos prepaus,Zo te dise, me’n vau – a penas si ‘riebe. Un rire […]