Marsyas

> En bòsc de nívol lo gris del fuòc l’ai talhat un det o la tèrra barrats los pòts sus la sarralha amb la montanha dins la gàbia se pòt pas dormir sus la chiminèia un armonicà ont pausar lo cèl? agachi las fendasclas clavadas de l’endefòra coma los borrilhs a la ribièra la sola […]

> Escartaira la vela e ufla-te d’ersada. La nau descabestrada anarà cap abans, se lo Peugue, aquò’s Tu, e qu’aital la saquejas. Çò que mena al Deluvi, a l’aigat, a la nuèit, al caòs extremièr, s’aquò’s Tu, qué me fa lo rambalh qu’i descai aquel mond amudit e sas vanas semblanças? Escartaira la vela e […]

>Secrèta patz, ombra dau carrairon,mond escondut de la formiga,tan doça jot lo pas en la foscor,m’as aculhit coma una amiga, E beves drecha a las fònts de la nuòch,drecha en l’escura muda,despuòi que dau frònt lis dau puòg,l’ombra t’èra venguda. E de saber l’envòu dau perdigalhe lo suave pausar de la palomba,miraves lo cèl nud, […]

>A-m-aquesta ora, pròche o luònh – quau sap ont es ?plorant sus lo pantais que son còr n’a lo breçuna femna benlèu se languís amudida Espèra e se languís, espèra un potonet.Un poton, es la fònt qu’abeura lo qu’a setes lo baime que sana e lo pan de la vida. Vèni, labech, e fai a […]

>I a bòn pro que lo temps que dise es aplombatjot l’amolonament dels sègles qu’an tombat;– Agachatz! – Lo dardalh dau sorelh abarrejasa jòia treslusenta a l’ombrum fresc e gaid’un sèrre forestièr, que lo vent que l’aurejaassabralha d’un bram cantaire, e que ribejalo bronzin de la mar que raiva dòrs enlai! Sus la mar movedissa […]

>Ai viscut los jorns de vergonhaAmb aquò mon temps a traucatl’istòria entrumida dau monde morre nud Grèus d’umanitat d’òmes espelits de las ombras an dich au mau Non passaràs Ieu me ramente BarcelonaEspanha en flors de mar en marDins ieu coma un sorelh repofa l’estiu dau Frente PopularMadrid Granada las Astòriasson d’espinhas d’aur dins mas […]

>Te vèsi, ombrejat de lutz serva, mas liure,ambé tos ponhs de carn e tos cretges de siure.Te vèsi, embugat de foliá-recaliu,dubrir mans, barrar pòts, e caminar romiu,pès-descauç dins la carce e nauchièr en espèra.Te sènti, atalentat de tota fam sus tèrra,quichant lo cadenàs sens tibar los pecols.Entre los presonièrs, siás milanta. Siam sols. Te vèsi […]

>Los mots son des sòus traucats.Per jogar als osseletsne vòle cafir ma pauma.E ne faire gisclar son cant perdut,ambe d’ulhauç de lusor nòva.An delembrat çò que disián,son tornats vèrges dins l’espandi.Lo sòu traucat es vengut nòu.Ne vòle faire de solelhse de lunas emai d’estèlasqu’entre eles s’entrelusiràn. Entre dos sangluts de quitarras’estira un sègle de dolor. […]

>Aiga clòta e neblalha au fons dels èimeslo desespèr grandàs de la palúss’ufla de bèus silencis viradissesdins lo groüm de nòstras consentidasrauset, dins l’aura, fiblarèlcoma nòstras destinadas d’orguòlh e de fanga… e detràs i a aquela setla lutz que se cèrca un camin. Joan Frederic Brun Tweet

>Aicí la Balena.Es a engolir lo Marinmai que mai desgordidàse coquinàs.Aicí tanben lo radèl,e lo cotèl,e las bretèlasque deves pasjamaioblidarLos daquòsamb de botonsson las bretèlasdel Marin.A costat,pòdes pas véserlo cotèl.Lo Marines sul radèl,mas lo radèla caplevatsus un costat,tant i aque pòdes pasvéser grand causa.Lo daquòs blancolin,a costatde la man esquèrradel Marines un tròç de fustque […]