Archive for the 'Provença' Category

>Un còr passit (n°36)

Dimecres, juny 9th, 2010

>Un còr passit passava a d’apasset per òrta entre les agreniers espinós des campàs anava plan planet caminent per compàs un grand para-lagremas au coide de l’aòrta. L’amor picava dur e la castanha fòrta de sei rais li tombent dessús coma un clapàs fasiá susar lo sang que marchava a cha pas un cardiograma las […]

>Autostrada Los Sarrasins / Bordèu (n°19)

Dimecres, febrer 24th, 2010

>Cristina dei mauvalatsdins mon camionàs que vai querre la mar grandaton sèxe de persèguee de tabat verdaufai sei païsatges de pluèjas nusasa l’entorn de mon viechconfleconfle coma merinjana au pimentòli macarèl Cristinata boca de cerieras foscas vai lèu emmantelaro sabemon deliri de descauma e de benzina Felip Gardy Tweet

>Provènça (n°16)

Dimecres, febrer 10th, 2010

>Li mots que li vòle son delembratsDins lo gorg de la carn d’un pòble,La mar estrementís li barris de l’oblit,Lo silenci s’escond dins lo silenci. La negra nuech li vei cercar dins sa comborL’aiga de rais qu’espèraEntre es amont que jòga l’auraE per l’amara gaug dis aglas. Un sòmi li mourà, ma sobeirana,lume resclaus, sòmi […]

>Mirèlha (n°4)

Dijous, novembre 26th, 2009

>Cante una chata de Provènça.Dins leis amors de sa jovènça,A travès de la Crau, vèrs la mar, dins lei blats,Umble escolan dau grand Omèra,Ieu la vòle seguir. Come èraRèn qu’una chata de la tèrra,En fòra de la Crau se n’es gaire parlat. E mai son frònt non lusiguèsseQue de joinessa; e mai n’aguèsseNi diadèma d’òr […]

>Cerdana (n°3)

Dijous, novembre 19th, 2009

>A J-P Cerdà D’un naut poëma porgit au cèu coma Cerdanha-aquesta man dubèrta encara de tendrum entre montanhasE ges d’imatge prim qu’un miralhet de calhasmai per l’òme lo cèu l’espiga annadiera la dralha –d’un grand poëma me pren l’enveja sens ren que diga que Cerdanhae ieu au rescòntre dau jorn.Sol un fringolh de bronda escriu […]

>Quau donc ? (n°2)

Diumenge, novembre 15th, 2009

>Ai mes de nòtas sus de mòtsSènsa conèisser la musica,Sènsa meme me n’avisar.E lo vent que passava Carregèt ma cançon.Èra de mòts urósE de nòtas laugieras.Quau donc li culirà, Un matin, dins lo vent,Come cherpa flotantDe nòtas e de mòtsTrenats dins un poèma. Andrieu Resplandin Tweet