Marsyas

>La luna ei dins son plen e lo vuege dins ieu creisse coma un chiron s’entrauca dins la fusta ; faudriá que lo fustier vèngue d’una man justa xilofenar mon còr en me durbent lo sieu ; ansin pòst còntra pòst, seguent l’èime dau riu, anariam a la mar rejónher la flibusta ; oblidariáu ailà […]

>Faire viatjar sens alas ni batèu solament quauquei linhas espaurugaas que s’amolònan au canton dau fuelh per se tenir chaud : pretzfach gigant per l’òme nanet ras lo papièr que se neja dins son ment aiga negra. Ai pas pron de pluma per faire d’alas bravament vau assajar de vos faire passar sota lo pònt […]

>Avèm decidit d’aver rason Despolhats de tot, emai dau nom nòstretot çò nòstre perduttot contra nautri justificatCreson que la terra es a-n-aqueli que la viòlan.Tròp d’espèra a enganat l’esperdegalhat tot çò que demòramai li montanhas restan drechas.Desliurats de nòstri darrièri pelhas,e receptius l’esperit macat,siàm venguts fòrts de nòstra misèranus e gigants…L’esclau lparà pas pus la […]

>El chastel de Lairac, dont las mudas ruinass’eirissan de serps sos los pas daus buschairons,chasca nueit ven dormir una fada aus piaus ros.Tot lo jorn ela cor, invesibla, rabinas,brandas e puegs o chamina en los airs.A las vetz, fasent sos repairsde l’asur ardent o tremblal’aura d’estiu,ela sec l’alauva que semblavolar dusc’au solelh per i bastir […]

>Avèm decidit d’aver rason. Contra los messorguièrs, los pissa vinagre, los faus felibres e los sembla occitans. Nos daissarem pas tòrcer per monde incapables d’encapar lo voide de son existéncia. Occitans, revendicam nòstra tota la literatura d’òc, mas mai que mai la bona. Julian Desaygues Tweet

> Paura filha ennegresida Dins lo cèl e la dolor Lo dòl es pas una vida : Te cal cambiar de color … La marrida Maria França S’ataquèt a ta grandor, Mas lo fèr de la seu lança Se brequèt sul teu onor. Te panèt la teu verquièira, Conquistèt ton terrador, Profeitèt de ta flaquièira, […]

> An aquel pais que merita Dels voiatjurs l’atencion Vendrèi cada an randre visita E pagar, coma un debitor, Mon tribut d’admiracion. I vendrèi quand a la campanha Les plasers, coronats de flors, Vos donaran de randetz-vos, E sus la lira ma companha Ne celebrarèi las doçors. Me joindrèi a la votz celesta Dels amics […]

> Te sercho, Te tròbo S’i brics e combals Te parlo, Te prego o miu bon Senhor Escòuta lo bram dal miu còr montanar protegg mia montanha, mia terra, mia gent escòuto la votz de tiu filh montanar Te sercho, Te vèu S’i ròches d’i crests de nuech bó i esteles me parles d’amor Escòuta… […]

> Monsur lo president Escusatz la mia arrogança Se per corripondença Vos ròbo un pauc de temps M’avetz mandat pr’escrich Marcat en bòna maniera que chal anar en guera denant de jòus matin Monsur lo president mi siu estat fach per d’autre e pas pr’anar iqui-òuta massar la paura gent L’ai ren abó vos, senhor […]

> Pòble de nosta, praube pèc, Aqueste còp, no voi pas planhe-t! E que hèn pla de no pas cranhe-t Ets de qui-t mancan d’arrespèct! E qu’em en sab pla mau de tanhe-t, Pòble de nosta, praube pèc! Pòble de nosta, sabes qué! Dempuish eth tems qui vas e vengues, Dempuish eth tems qui-t desovengues […]