Marsyas

>L’estiu s’acaba tristament ;Après quauques jorns solamentDe calor, la pluèja es tornadaTot es virat d’amont-d’avalN’entendèm pus lo picoralCantar sul garric de la prada. Autres còps nos disiá : «Plèu, plèu»Quand las nivols al fons del cièuDel soguelh cucavan l’esclaireAmb’aquel meichant temps, a pretPresque sigur un còp de fretE s’es enromassat, pecaire ! Dins son trauc, […]

>Boriaires e belets, cadun amb son martèlSo’n tren de nogalhar, coma fáun cada annadaAlèra que, de nèu, la tèrra es acatadaE qu’un vent negre, freg, estifla pel combèl. Pels enfants, aquel jorn es una granda fèstaL’òm les vei atemats, coma polas e gals,A folhorgar les cròts, ne sortir les nogalsQu’a ponhats, al ceston, getan d’una […]

>Quand l’aucèl a crescut, cau que quite son niu,Dessús una autra branca anarà far lo siu.Partit coma l’aucèl ai portat ma voladaDins un polit país que s’apèla Cheilada. D’èstre tan plan tombat merceje lo Bon Dius,Mai la femna atanben que m’a fach tant uriós.Atí, dins qualque temps, prendrai la retiradaAl mièg de gentes prats, al […]

>Escotatz bien, garçons e filhasUn bravei còntei, per ma feiBarratz lo quiol, durbètz leis doas aurelhasTeinetz vòstra lenga e veiretz.Un còp un rei qu’apeilavan CambisaFaguét espeilar, tot entièrUn jutge qu’aviá la bestisaComa n’a tant, dei mau far son mestièr.E de sa pèl bien preparadaCambisa ne faguèt captarLa cadièra deil camaradaQuei lo deiviá remplaçarAquò n’i faguèt […]

>T’ai cantat, ai cantat tos ivèrns aboriúsMon país e tos prats acaptats de vacivasE tas combas, e tas montanhas agradivas,E tos tèrmes fuelhats, atintats sus dels rius. Dels rius candes e clars, e frescòts e tan viús !Ai cantat tos drelhièrs nauts e prims ont las grivasVáun picorar, jos la nèu, las adrelhas tardivas ;Ai […]

>Ò Leila dau Kurdistan ieu te mande aquel cantD’un cantaire occitan L’amor l’ai somiat tant de nuòchs l’ai pregat tant de còpsDempuèi que siòi pichòtL’amor tant de còps desirat tant de jorns esperat esperatL’amor meravilhós amor e impossible amor òc l’amor L’amor l’ai cercat dins tos uòlhs l’ai cridat dins la nuòchL’ai trobat dins ton […]

>Dèisha l’arròsa a l’arrosèr,Se la trencas, que’s va morir.Que n’a maucòr, l’arrosinèrQuan pica a mòrt quauque vielh pin.T’arregaudirà la floretaDe son perhum, de sas colors,Mes dèisha la sus la branqueta,Entà que donc tuar las flors ? Dèisha l’ausèth dens lo son nid,Dens la gàbia ne’u clavis pas.Dens l’aire, libre e esberitQue harà lèu sos permèrs […]

>Dins las valadas i a dui jalsqui – qui – ri- quiQue se revelhon d’umor marritqui – qui – ri – quiAn ‘na gran vuelha de caponarqua – qua -ra – quàDeclaron guèrra dins un combatqua – qua – ra – quàSe pitasseon fins a la mòrtquò – quò – rò – quòA la fin […]

> Sai ren qui s’archamparè a aquesta rueida e se bastirem abó aquestes lauses de nòus fronts lusejants. Lauses d’aquesti monts charjats de paciença abó i testes ent i niules e i pès ent la nebla. Lauses, lauses sillàbiques, escairaas dai bòts di malhets vendues un tant a la braça, un tant a l’ora lotjaas, […]

>Èi l’espiar vueit.Autes còps hot blu. Puish gris,quand las lèrmas heson passar la color. N’èra pas normau, l’espiar blu.Marcava l’importat, shens importància.Blu deu massiu centrau o de Carpatas. Puish vengot l’ivèrn.Hesot lusir lo blu, qui’s negavadens l’espiar nèir de l’aimada. Mes damb la prima,los amors d’ivèrn pàssan, moréishenE l’aiga deu cap hè passir las colors. […]