Marsyas

Ò! que ‘spectacle! Dins l’erbatge, Sus lei calhaus, ‘mé lo visatge Revessat pèr lo sòu, Vincènt èra estendut: La tèrra a l’entorn chaupinada, Leis amarina’ escampilhadas, E sa camisa espelhandrada, E l’èrba ensaunosida, e son pitre fendut! Abandonat dins la campanha, Emé leis astres pèr companha, Aquí lo paure dròlle aviá passat la nuech; E […]

>A l’auba clara se maridaLo clar cantar dei boscaridas.La tèrra enamorada espèra lo solèu,Vestida de frescor e d’auba,Come la chata que se rauba,Dins la plus bèla de sei raubasEspèra lo jovènt que i’ a dich: Partem lèu! En Crau tres òmes caminavan,Tres porcatiers, que s’entornavande Sanch Amàs lo riche, onte èra lo marcat.Venián de vèndre […]

>Ma GuilhaumelaIò te’n prejeIò te’n preje emb tos grands piaus de barbatan lonja coma la barbade la femna a la barbaque fasien veire a baladadarrier un ridel, catadaAs ‘ti genta mostacha!Degun en degun luecne’n a vist de tan brava!Mas iò te’n prejeMa Guilhaumela‘niras secodre tas borrasalhors que dins la sopamaugrat que sia grassa… Bernat Combi […]

>S’auve dins l’aer un udlament,una bramada.Subran, dins l’aer, un udlament.Coma se planh, lo vent, de quala votz se parla quala paraula qu’om ne sap pas. L’escotes pas, lo vent. Cerches pas çò que ditz, pena paraula umana. A pas de còrs, lo vent. A pas de gòrja per cridar. A pas ni charn, ni sang,e […]

>Tras lo retorn deis annadas, lei termesDins l’estrechum creissent dau calendier,Te fasián páur, memament que dins l’èrmeDe socas mòrtas, e ton còr pressentiá Que de pegin, Cassandra de ta vida. Que posquèssan mei mans, avants lo fuòc,Te faire amar quàuquei ròsas ravidas… I a de jardins perduts, que son enluòc. Sully-André Peyre Tweet

>Es coma se tot un pòbleAmb tu s’èra calat Tornat al silenci de las caladasA l’anar suau de las formigas Desvariat cèrca son jogaire d’autbòiLo que lo fasiá cantar e l’encantava Aqueste matin plora lo CausseSon pastre estelat E vai, trèva de nuòchDe lumen lum, orfanèu Dins lo cèu de tos uòlhsSe pèrd la nuòch […]

>Auròst tà Bernat Manciet Mira, en Patmòs, eth huèc finau,eras suas cendras.Que’s lhèvan ja, sornassas, lindas,totas amassa arren que Cendra ;e totun ja eth güèlh auçatath Pilar deth ton còr perdut,qu’aganta, eth lum, un Jutjamentqui te’n deisha escrumèra ens lo Vagat Divin,lèrmas de mar ath montar suberbèthdeth blu crit ton en celestiau sepulcre. Er’ombra aimada […]

>Atau l’acès que demorè vuèitSonque un so gran de junhQui degun n’escota pas mèiAqueth rei blau entestat de bèthAbans que s’acampe son ivèrnDab un hred pregond navèthS’arronsè de dus còps de punhLo batèu, l’escaire e la vit divencaPer dessús l’espatla adromidaDeu son fluvi negre d’in-hèrnSe trocè dens d’alas blancasPr’amor deu vent long glaçatE en mièi […]

>Lo vièlh aver de nòstres somis caparrutsven d’acabar la dralha de l’estivae çai demòri sol esperdut dins lo ser. Max aviam revirat l’evangèli de Joane nòstra lenga se’n trobava nòvaa l’auçada de ton desir Ara dabans ton ataücvaquí que me traucan lo còrlos mots manèls que parlavan de Dieu Joan Maria Petit Tweet

>Non, veio ren nos dreits coma usuardsa far barriera, a far mur ent l’esperqu’arrube un novel ‘nemic. Tant pusnos veio ren doblatssot lo det de qualqu’un que nos face silabarcoma novei escoliers e que nos ajude a traçar confinssus un papier ja tròp pichòt, tròp escaraboclatun mestre que nos mòstre qualcòsa d’autreque sie ren la […]