>Sonet (n°102)

setembre 13th, 2011

>

Brasilh ma pèth e mon amna torrada
ma he qu’es hòrta e n’èi pas ‘res a créder
mon uelh que veid e ma vista qu’es hreda
l’ivèrn me crema e la prima m’es fada

segur qu’aleni e d’aura en singui nada
qu’èi còr corau e hasti qu’èi deu tede
aimar me tien e l’amor m’està tedi
pregar jo sui e mandar non m’agrada

que vui anar e que sèi tota senda
èi set de pluja e tot plàver m’es cénder
hami de chòca e tota carn m’es púder

lo ser s’estupa e estar digun m’arronda
l’auba que vad e que cerqui l’escónder
la nueit arraja e ta lutz es caduda 

Bernat Manciet

>Lu lops (n°101)

setembre 6th, 2011

>

Un jorn ai autres parrier s’acaba
Mas lu lops bauban totjorn
Un jorn ai autres parrier s’acaba
Ma lu lops gardan li presons
Son sortits sensa ren dire
Per tracolar e semenar la paur
Son sortits sensa ren dire
Mascarats de vergonha d’espavent
Si son jetats dins lo còr de la vila
Sensa regarjar cu èra davant
An chaplat en cada caire
Set qu’avion de sang e de carn
Son totjorn per carriera per camps
Maufidatz-vos perque segur deman
Vi caleràn coma fòl sus l’esquina
Per vi laissar sensa sang en mitan
Venètz amics anèm faire la cocha
Li estofar coma garris bastards
Per fins que pas un solet s’escape
D’aquí que vengue lo jorn deman
Un jorn coma minga autre si leva
Dai planas ai bòscs bofa lo vent
Embriacs folandran de libertat
Lo jorn si leva si cau ajudar
Un jorn ai autres parrier s’acaba
Mas lu lops bauban totjorn.
Alan Pelhon

>Fau s’enanar (n°100)

agost 31st, 2011

>Quand lo passeron dins sa gàbia,
Enchichinit pòu plus piutar ;
Quand l’a plus au fons de la fàbia
Pron d’òli per vónher lo tap ;
Quand la potilha ais uelhs s’empega,
Que siatz vièlh, maucorós, arnat,
Es temps de deversar la pega :
Fau s’enanar, fau s’enanar.

Quand l’entre dos de vostrei braias
Jauneja, sente l’escaufit ;
Quand lo pissorutgi s’estralha
Dins lei bas que n’en son cafits ;
Quand dau nas vos pende la gota
E que de tot fètz que renar,
Vengue lèu la fuelha de rota :
Fau s’enanar, fau s’enanar.

Quand podètz plus èstre dei fèstas,
Rire, beure sec ni velhar ;
Quand davant la taula vos rèsta
Qu’un machorau descavilhat ;
Quand lei chatonas vos fan liga
E qu’avètz ren a li tornar,
Es ora de fermar botiga :
Fau s’enanar, fau s’enanar.

Quand avètz plus la vista neta,
Quand per legir vòstre jornau
Vos fau l’ajuda dei lunetas,
Quand siatz blede, cepon d’ostau ;
Quand luenh dau restoble e de l’auga,
A viure au liech siatz condamnat,
Es temps d’anar fumar de maugas :
Fau s’enanar, fau s’enanar.

Quand sus lei tranchas de viandutgi
Podètz plus mòrdre a bèlei dents ;
Quand vos fau farçum e saussutgi,
Que lo rostit vos ditz plus ren ;
Quand v’aduen per plat de ribòta
Un pelau de ris safranat,
Es temps que vos graissan lei bòtas :
Fau s’enanar, fau s’enanar.

Quand avètz plus coma ai tombadas
Qu’un còr passit, estransinat,
Qu’una cervèla en marmelada,
Quand lo bòn sen a debanat,
Quand la camba en marchant tirassa,
Quand podètz plus vos botonar,
Quand siatz plus qu’un vièlh fais d’estraças :
Fau s’enanar, fau s’enanar.

Carles Onorat Gantelme

>Retorn (n°99)

agost 23rd, 2011

>Lo ressòn a l’ostau
Dei mòts dins la cosina
fasiá una musica
que reven dins mei vèrs.
Quand lo fuòc rondinava,
Fasiá parier lo cat.
Ansin lo temps passava
Lei seradas d’ivèrn.
*
Me vaquí revengut
Cargat d’ans e de patz
Aquí monte ai viscut
Lo morvèu sos lo nas.
Lo relòtge plan plan
Fai mai sei vai e ven,
mai mon pichòt chin blanc
degun se n’en soven.

Guiu Matieu

>Lo pelifant (n°98)

agost 17th, 2011

>Sur un lausàs tot miralhant
D’Africa Negra,
Aquí segur que jamai degun
S’i banha-nega,
Un pelican vestit de blanc
Grèu e menebre,
Pausava fièr coma Artaban.
Comol de fèbre,
Fasiá de si, fasiá de la,
E ceterà que presicava,
Tant saberut e becarut
Coma un agave.
Passèt de vèspre, dins son espai
Tota faròta,
Una elefanta tot plen galanta
E coquinòta.
Lo pelican en la vesent e l’ausissent
Remiaudarèla,
Venguèt tant blanc qu’un tròç de nap
Sensa cervèla.
Tot tremolant e amorós
De la polida,
Faguèt sa cort, tombèt d’amor
Òi que borrida !…
Puei tant lèu dich e tant lèu fach
Se maridèron.
Çai au cèu-sin dins lo jambin
De sei doas armas,
Aguèron lèu l’enfant pron car
De son entrame.
Un pelifant tot gris e blanc
Nasquèt dau coble.
Pelí-fanton que bèu popon gras e redon
Plen d’agradança,
Retrach dau paire, bèu becarut e ben alut
Quina semblança.
L’elefanta gastèt pas res
Que li darèt a sa coada,
Un frònt dei bèus, de bòns onglons
E d’aurelhassas en balada,
E mai la trompa per trompetar,
Far de musica,
E l’escamandre de la mamà
En pèça unenca.

Enric Damofli

>Musa I-K-A (n°97)

agost 10th, 2011

>Barrutlaire de tot temps
Isabèl Kalada Armor
Èra sa musa de totjorn
Fasiá un brave moment
Que s’èra esvalida ailà.
Son nom viatjava encara
Sus los sèrres e la mar blava
Ges de marin l’aviá vista
Tant lèsta e freula I.K.A.
Mai totes podián l’ausir.
Per un vèspre blu d’abrieu
Cantava un polit refranh
Clinada sus son companh
I.K.A. laissèt son perfum estranh
De nonrés / pas qu’un brieu.

Delfina Aguilera

>La raubeta d’Enriqueta (n°96)

agost 3rd, 2011

>Enriqueta plora, vòl una rauba polida per sortir al Club ;
Enriqueta vòl una raubeta polideta per far la pimpinèla ;
Enriqueta me demanda una rauba,
Vau trobar la mercanda, la mercanda me ditz :
« Te donarai una rauba, dona-me de lana » ;
Vau trobar lo moton, lo moton me ditz :
« Te donarai de lana, dona-me d’èrba » ;
Vau trobar lo prat, lo prat me ditz :
« Te donarai d’èrba, dona-me d’engrais » ;
Vau trobar lo païsan, lo païsan me ditz :
« Te donarai d’engrais, dona-me d’euròs » ;
Vau trobar lo banquièr, lo banquièr me ditz :
« As plan causit ! Soi la banca rica ; la pus rica ;
« Signa aquí e te donarai de moneda ! »
Que far mai !…
Lo banquièr m’enriquesís, enriquesissi lo païsan,
Lo païsan m’engraissa, engraissi lo prat,
Lo prat m’enèrba, enèrbi lo moton,
Lo moton m’enlana, enraubi Enriqueta.
Enriqueta s’enrauba de sa raubeta polideta e…
Sens me mercejar d’un mercé,
Sens m’agachar d’un agach,
Se’n va dançar tota la nuèch.

Camil Lorente

>Plor d’ivèrn (n°95)

juliol 27th, 2011

>Pluèja
Enveja
D’un autre solelh
Delanhas
E banhas
Mos paures uèlhs
Nèu
Dins lo peu
Beluguetas de freg
Per lo manit
Tot estransit
Que jai defòra cada nuèch.
Aucèls
Maurèls
Dins la mar mascarada
Es de sègre
« L’aur negre »
Sus la còsta daurada…
Gelibre
Flor libre
Sus las veirièras d’obradors
Ara tampats :
Còrs esclapats
Caumaires los trabalhadors !
Fum
E baujum
Per la vilassa
Aire trebol
Degalh, embolh
L’espèr s’estraça.
Ilhauç
Enclaus
Entre nívols de guèrra
L’oncle Sam n’a besonh
Amai cridèsse non
Lo rèsta de la tèrra !
Pluèja
Enveja
D’un autre solelh
Delanhas
E banhas
Mos paures uèlhs…

Pluèja
Enveja
D’un autre solelh
Delanhas
E banhas
Mos paures uèlhs
Nèu
Dins lo peu
Beluguetas de freg
Per lo manit
Tot estransit
Que jai defòra cada nuèch.
Aucèls
Maurèls
Dins la mar mascarada
Es de sègre
« L’aur negre »
Sus la còsta daurada…
Gelibre
Flor libre
Sus las veirièras d’obradors
Ara tampats :
Còrs esclapats
Caumaires los trabalhadors !
Fum
E baujum
Per la vilassa
Aire trebol
Degalh, embolh
L’espèr s’estraça.
Ilhauç
Enclaus
Entre nívols de guèrra
L’oncle Sam n’a besonh
Amai cridèsse non
Lo rèsta de la tèrra !
Pluèja
Enveja
D’un autre solelh
Delanhas
E banhas
Mos paures uèlhs…

Elena Ferrari-Saran

>27-6-1968 (n°94)

juliol 19th, 2011

>Magalona laguna
brèga de l’asuèlh
que clavas lo cèl
sul secrèt
de ma tèrra
te disi
lo batèc de la fanga
qu’escana la palun
sanha dins la garganta
Miraval salina dènt
que mossegas blancament
la nívol redondina
Miègterrana saliva
moventa escuma
que montas la sal
del ventre
de ma tèrra
te disi
la man cauda e pesuga
de l’estiu que se duèrp
un camin dins la sabla
dolorosa de ta carn
camin e plaga fonsa
rodal greu al tieu desir
Tu mon païs m’estrifas
la pèl, deçament,
amb l’agach sagnós
del solèlh
de ma tèrra
e lo planh
qu’una gaviòta aguda
buta al sòmi universal
que lèu piquèsse l’ora
libertat, ieu te disi
qu’auriás plan fach ma tèrra
te penjar a la joata
de ton vencèire.

Miquèla Stenta

>Veni creator (n°93)

juliol 13th, 2011

>Los monges d’En Calcat an decretat la revolucion culturala.
Ara se’n van pas pus amb la clòsca pelada coma los gojats d’Occident
lo vestit negre l’an quitat e ara
se’n van nuds dins los vestits prosaïcs
del relativisme uman.
Mas ausissètz encara!
Aqueles òmes an fach vòt de necitge
an denonciat al nom de l’Esperit Sant
lo poder malefic de l’intelligéncia
qu’escranca l’esperit e mai lo còr e mai l’èime
an cremat las recercas de la sabiesa vièlha
an daissat lo monde prautir
son còr fèr e inatacable
Sentisson ara los fissons de las jòias mejanas de la dolor
Alavetz encara seràn sorgas
jòia mon cloquièr blanc entremièg lo fulhum.
Poirem pas pus dire sens rire que los jorns son longs en mai.
e mai se mon amor es de l’autra man de la tèrra
Mon vici caput de sòmi
Ma contestacion etèrna
Mon desir dempuèi d’ans de dobrir la Sorbona a la ràbia e al mespretz
Mon espèr de saber qual sòi entremièg tantes novèls sòmis
Tu mon anciá, tu ma paur sempre de tot pèrdre
mon amor de tantes biaisses d’èstre luònh
mon marin de Gibraltar
Ai pas mes cap de mos espèrs en luòc segur.

Marisa Ros