Marsyas

>Tu que siás arderosa e nusaTu qu’as sus leis ancas tei ponhsTu qu’as una votz de cleronUei sòna sòna sòna a plens parmonsÒ bòna musa. Siás la musa dei paurei gusTa cara es negra de fumadaTeis uelhs senton la fusilhadaSiás una flor de barricadaSiás la Venús. Dei mòrts de fam siás la mestressa,D’aquelei qu’an ges […]

>Morrut, ambe l’uèlh estonat,L’ase negre vos regarda.Çò que lo bòn Dieu li a donatSe lo ten e se lo garda. Es un bòn ase, l’ase negreL’ase negre aurelhut ;Quan corrís davant vòu pas segreL’ase negre es un caput ! Se bòta jamai en colèraL’ase negre rac e ricE non jamai partís en guèrraPas que contra […]

>Ei ‘ra net doça, polida,Serena com un güelh-d’audèth ;Eth cèu ua gran floridaDe ròsas blancas a trèt. Vien deths prats e derà sèrraOnadas d’olors de mèuQue s’estienen pera tèrraE se’n pugen entath cèu. Er haro, huec lèu enlumenaTot eth torn com un solelhEths halhas se’n van a prénerDera lum que tant se vei. E li […]

>Vèni, ausirem, anuèit, la Cançon del silenci,la cançon que comença,quand s’escantís, la nuèit, lo cant del rossinhòl ;la cançon que s’ausís al doç cresc de l’erbeta,la cançon de l’aiguetaque se pausa, un moment, al rebat d’un ramèl ;la cançon de la brancaque fernís e que dançadesliurada del pes amorós d’un ausèl ;la secreta conçon breçant […]

>Vueja-nos leis esperançasE leis raives dau joventDau passat la remembrança E la fe dins l’an que ven Copa santa… Tweet

> Gisclar dau grand borbolh, o tu dieu poderós! me cline davans tu dins la clara lunada. E maugrat meis pèus blancs e ma barba de nèu, m’an tirassat vers tu ‘queleis cambas robinas. Leis vièlhas sempiternas, enjusqu’au darrier jorn, li treboles encar’ dins sa prima dormida, e quora van leis chatas emplir seis urnas […]

> Repren ta rauba blanca e davala dins l’òrta. Pèr leis camins marrits meis pès son matrassats. Leis jorns de v-uei volián non me leissar passar; Pèr l’acorchi d’aièr ai retrobat la pòrta. Lo jardin d’autres temps, florit de ròsas e d’iles Es qu’un pantai ninòi d’enfants que siam estats, Mai de badas leis jorns […]

> L’enfant jòga emé leis estelas Dins lo grand relarg de la nuech; Lo cèu es una canestela De flors, qu’envèrsa sus leis puechs. L’enfant escota sot leis aubres Leis rossinhòus e leis grilhets, E s’estona davans leis maubres Que son nus e son familhiers. L’enfant se tròba, dins l’abonde De l’amplituda e deis sesons. […]

Sus un tròç de vièlha tela I a d’exquistas brodariás Que son dau siècle darrier, D’aucelons, de flors d’amella… Es gausida, se desfiela, Ie ven de tacas darrier E pasmens m’agradariá De morir ansin come ela Dintre lo sen vierginèu Color de ròsa e de nèu De la chata que la garda Come un brèu […]

>Qu’avetz roeinat nostes vilatges,vueitat las montanhas onmilèrs d’esquiras e de campanastringlavan au mei har.Las lausèras, las peirèras valentasque las avetz barradas.Qu’avetz deishat partir aulhèrse lauradors, mestieraus de tot ordi,qu’avetz l’aire de l’arribèra emposoate l’aiga deus arrius.Qu’avetz desmaridat un pòple de sa lenga,de son amna, deus sons cants, de sas danças.Que v’etz trufat de Caddeton lo […]