>Tota lenga es la de l’ostal (n°44)
>Tota lenga es la de l’ostal
o pas que bruch sens poder sul silenci.
Las paraulas se daissan menar
al masèl coma aqueles buòus
que vesiás pastencar dins la comba
bana contra bana, e coma
s’èran juntats pel jo encara.
Ives Roqueta
