>Palunalha (n°22)

>Aiga clòta e neblalha au fons dels èimes
lo desespèr grandàs de la palús
s’ufla de bèus silencis viradisses
dins lo groüm de nòstras consentidas
rauset, dins l’aura, fiblarèl
coma nòstras destinadas d’orguòlh e de fanga…

e detràs i a aquela set
la lutz que se cèrca un camin.

Joan Frederic Brun

Leave a Reply